บทที่ 17 กูต้องได้หอมแก้มเมียมึงนะ

มหาลัย

“ตั้งใจสอบนะครับ”ฉันยิ้มรับและหอมแก้มไทเกอร์เป็นรางวัลที่เขาขับรถมารอรับฉันแต่เช้า

“ขอบคุณค่ะ”และฉันก็เดินลงมาจากรถฉันหาที่นั่งเพราะเหลืออีกสองชั่วโมงถึงจะสอบฉันเลยจะอ่านหนังสือก่อน

“อ๊ะ!หนังสือไปไหนเนี่ย!”ฉันโวยวายหาหนังสือในกระเป๋าเป้ก็ใส่มาแล้วนะมันหายไปไหนล่ะหรือว่าเราไม่ได้ใส่มาวะโอ้ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ